My Baby Nigel

Last Thursday, nagcelebrate ang aking baby Nigel ng kanyang 2nd birthday. Imagine, 2 years na kaming kinukulit ng aming baby boy. Pero kahit makulit siya, super nakakatuwa ang mga innocent actions niya. Na minsan feeling ko sinasadya niya yung mga kalokohan niya.

Here are the things I love about my baby Nigel:

1. Everytime he calls me TITA. - right after naka-upo na siya, excited na kaming pasalitain siya. Mga 6 months na  yata siya nun ng nagpipilit na rin siyang magsalita, indications na madaldal siya. So timuruan namin siyang bigkasin ang MAMA. Super tuwang tuwa kami ng mabigkas niya yun. Parang super achievement na namin yun hehe. So lahat ng kakilala niya, ang tawag niya ay Mama. Dahil doon, ang naging next lesson niya is ang pagbigkas naman ng TITA. Medyo effort nga lang kami sa pagtuturo sa kanya. But super bright ng baby namin, nasabi naman niya ang Tita, pronounced as TEE-TAH.

2. Power Hug niya everytime masayang-masaya siya. - Last Sunday sinama ko siya sa SM then we ate sa Jollibee. Tuwang tuwa kasi nakita niya yung mascot ni Jollibee.  Sakto kasing may birthday celebration sa Jollibee ng pumunta kami. Naglalakad pa lang kami, Jabee na ng Jabee si Nigel. At ng nagpakita na ang mascot, nagpakarga na siya sa akin and tuwang tuwa ng makitang sumasayaw si Jollibee. Kaya ayun, hindi na ako makahinga sa kanyang power hug.

3. Kanyang random sentences - such as Aba! (Kapag ayaw niya yung ginagawa sa kanya.); Eto naman kasi eh! (Kapag pinapagalitan ko siya at sisihin niya ang tunay na may kasalanan); Wag lipat (Siya na may-ari ng TV namin. Ayaw palipat ng channel pag nanonood siya.) at marami pang ibang spur of the moment words niya,

4. Future Singer - Fave niya yung theme song ng Two Wives at Be Careful With My Heart. At pag narining niya yun, kukuhain niya yung remote control then tatayo siya saka kakanta with matching pikit ng mata. One time nanood kami ng My Cactus Heart sa Cinema One, then sa scene ni Matteo na kumakanta ng Kaba, ayun, kinuha ang remote then sumasayaw sayaw pa. Suddenly narealized ko na fave nga niya pala yung kanta ni Maya. 


For now, yan pa lang ang mga i-list ko sa hundreds of reasons why I love Nigel. 

To my baby, your Tita will love you forever. Pakabait ka ah para lagi tayong punta sa Jollibee! :) Mwuah!



Love,
Cherry

My New Year's Resolution

I always write my New Year's Resolution annually. At kailanman hindi ako nagtatagumpay sa halos lahat ng items sa list ko. At heto na naman ako, gagawa na naman ako ng listahan. Good luck to me, and before the year 2013 ends, I'll go back to this post and let's see if nagawa ko ang lahat ng nakalista dito.



My 2013 Resolution:

1. Read at least 2 books per month and will write review on it. Well, I read many books din naman this 2012 kaso hindi ko naman nililista. And super tamad ko mag review lately, obvious ba na ang konti lang ng post ko nitong 2nd half ng 2012. 

2. Will watch at least 2 movies in cinemas every month and try to write a "matinong" review. Lately, nahilig kaming mag watch ng movies ng mga friends ko kaso tamad akong mag document. This year I will write reviews sa mga napanood kong films. I minimize ko na rin ang pagiging bakla ko sa mga review post ko. Sana magawa ko.

3. Be on time in ALL engagements. And I mean ALL talaga. Mapa-work, meeting with friends, personal ganap and lakads. Dati naman best in being early bird ako, kaso nakakawalang gana din if most of the people around you is best in late naman. Nonetheless, it should not be the reason for my tardiness kasi paano na lang tayo aasenso niyan if ganyan ang thinking ng lahat ng tao. 

4. Keep a personal diary and diligently write an entry everyday. Nagawa ko naman to for the past 3 years, kaso wala akong planner this year so tinamad na akong bumili. Since my 2 akong planner ngayong taon, kailangan mapuno ko ito ng memories.  

5. Save, save, SAVE. I have so many plans starting this year and I need a lots of moolah. 

6. Blog more often. Bilang tamad-tamaran ako this past few years, I will try my best to blog at least 5 post every month. Seryoso po ako ditey.

7. Greet my special love ones on their special day. Sign of aging yata pero medyo nakakalimutan ko ang mga birthday ng mga friends ko. Kung hindi pa dahil sa FB na naka-sync sa phone ko, hindi ko pa malalaman na malapit na pala ang mga special day nila. So this year, I will see to it na magiging extra special ang birthday nila.

8. Be more organize sa work. Medyo toxic sa work lately but this coming 2013, I will be more organize with the help of my planner and OneNote.

9. Treat my family at least once a month. I want to be extra sweet and close to my family this coming 2013. Feel ko lang magpa-sweet this year.

10. Learn how to cook complicated dishes. Napansin ko lang na lately, bati na kami ng kutsiyo kasi hindi na ako nasusugatan everytime I try to cook. So I will took it as a sign na matutong magluto. hehe And dahil ambisyosa ako, I will try to cook not the simple dishes but yung mga pang Master Chef levels. 

11. Be good. This includes the following: 
a. Not swearing especially in front of Nigel and Manu (Napakasaklap na ginagaya ni Nigel ang mga sinasabi ko like: "Aba! and Ito kasi kasi eh!"); 
b. If I'm angry I will not speak things that I will regret in the end; 
c. Avoid gossiping;
d. Mellow down my voice especially when I'm mad; and lastly
e. Avoid having a fight with my sister Charina (LOL)

12. Start to write a book. Though hindi pa naman siya priority for this year, at least I should think of what would be my first book be all about.

13. Visit at least 2 places that I haven't been to, preferably outside Manila. I just want to explore new places and enjoy life. In short, gala lang talaga ako. hehe


Hmm.. more on career, personal growth ang resolution ko for 2013. How about a love life?

Grace asked me 3 days ago if kamusta na daw love life ko. I answered: "Love life is not a priority for the next 5 years." Sa totoo lang, I don't want to look for love. If the right time comes for me to fall in love, so be it. But I won't be like others na can't live without it. Besides, I am full of love from my family, friends and my nephew(s), Nigel and soon Manu.



Love,
Cherry

Mis-Load

Someone send me a load today (June 15).

I just woke up from my power nap in office when I noticed that the led of my BB is flashing-- an indication that I received a text message. Still in blurry sight, I opened my inbox just to be surprised that someone sent me a load- P50. Actually my suki na ako kung saan ako nagpapaload, ang aking sisterrette. Alam na niya kapag nag text ako ng "Loadan mo ako. Now na.", after 2 minutes, may load na ako ng 100. Minsan lang ako mag load ng 50 kasi madaling maubos yun lalo na sa katulad kong mahilig mag-reply kahit from other network ang ka-text, not even bothering to register for an unli-all text promo. If my load is below 50, super panic na kasi kasi I fee that it is not sufficient enough if ever an emergency comes. Super paranoid lang. Saka my phone is one of the latest model, ang pangit naman kung wala akong load. Nag-cellphone pa ako. Duh!

I'm wondering why m sister would sent me a load e unang-una, hindi naman ako nagpapaload sa kanya. Kakaload ko lang ng 100 the other day kasi I registered to BB Max and Super Unli, and kaninang umaga naman 300 kasi nagregister ako sa BB Social. Hmm. I checked the number who sent the load and I noticed that it is not my sister's number. Hmm… someone missent a load.

My theory was confirmed when I noticed that I missed a call from unknown number. Dahil medyo snobbish ako sa mga strangers na natumatawag or nagte-text sa akin, I sent a message on the unknown number: "Who's this?" Not even a minute passed when the unknown number call me again. Fresh from a power nap, I answer the call with a husky voice, "Hello?"

Stranger: Madam?

Pretty Me: Yes? Who's this?

S: Babae po ba ito?

PM: Yes?

S: Madam, ano po kasi namali po yung send ng load, pwede po bang pakibalik

Evil PM: (To myself) Wha!? Kasalanan ko ba? Kung ipapasa ko yung load, ako naman ang magagastusan dahil sa charge sa pag share ng load. Wow ah!

S: Kahit po 40 na lang po ang isend niyo.

PM: Okay, text me the number.

S: Salamat po Madam.

While waiting for the number, I can't help but to remember the time when I was in the same situation as to the stranger way way back in high school days. While I was in a neighborhood store to load P50  to register to an unlimited promo for 1 week (yes, ganun ka-affordable ang unli noon) I stupidly key in a wrong number, put 5 instead of 6 in the last number. Ganun na lang ang frustration ko. At that time super hirap na hirap ako na makapag-ipon ng P50 mula sa aking P20 na baon araw-araw, makapagregister lang sa unli for a week. I texted the lucky bastard who received my load, but no response. Huhuhu..

In short, I feel the frustration of the stranger because the same thing happened to me. Lucky her, ako ang nakareceived ng load niya. If iba yun, wala na. At mas maswerte siya kasi nasa good mood ako dahil galing ako sa power nap. So it's decision time...

I received the number. The stranger had 4 instead of 5 in the last number. On the  Send To field,  I placed the number excluding 0 and replaced it with 2,  after that typed 47 in the Message field, then clicked Enter. Well, that’s the most kind thing to do since ayokong magastusan ng P2 dahil sa slight "stupidity" ng iba and at the same time I got P1 as a…  well, dayos perwisiyo. I can't believed that I'm that good. 0:)

Moral of the story: Be careful next time. Double check you number para walang maabala. Buti sana kung kasing bait ko ang nakatanggap ng load. 

Review-Reviewhan: Nasaan ang Puso

Note: Kung sa other reviews ko puro side comments ako, expect na mas super daming side comment dito. Yun lang!

***

Florence and I planned to visit our dear alma mater last week.  As usual, super busy and gulo-gulo and mga katauhan sa CMC office kaya naisipan na lang namin na makigulo sa class ni Sir Roy. Sakto naman na tapos na siya sa kanyang lecture at may pinapanood siya sa kanyang mga students. Ang duga! Bakit noong time namin walang film showing! Buti pa ang mga bagets na ito, napanood na ang Sa Kabila ng Lahat  at Dahas.

So ang nangyari, habang inaayos pa ng mga staff ang player para sa film showing, nakipagchikahan muna kami kay Sir. At noong nagstart na ang movie, dineadma ko na lang silang dalawa, Ang featured film for that day is Nasaan ang Puso...

Isa lang naman ang gusto ni Joy, played by Maricel Soriano, ang magkaroon ng buong pamilya. Pero paano makakamit iyon kung nababalot ng puot ang kanilang mga puso. Paano niya masisimulan ito kung sa sarili niya hindi niya alam kung nasaan ang puso?

Nagsimula ang lahat sa pagtataksil ng ina ni Joy na si Elena, played by Gina Pareno sa kanyang itay na si Edgardo, starred by Ronaldo Valdez. At dahil dito, kinuha siya  kanyang itay at hindi knilala ang kanyang kapatid na si Ria, starred by Judy Ann Santos.

Lumipas ang maraming taon, umasenso ang kanyang itay at nakapag asawa ng isang abogado si Joy. Ngunit kahit tila wala na siyang mahihiling pa, para pa ring may malaking kulang sa kanyang pagkatao. Nais niyang mabuo muli ang kanyang pamilya.

Sa tulong ng kanyang asawa na si Dave, played by Christopher de Leon, nahanap niya ang kanyang ina at kapatid, At dahil dito, dali-dali siyang nag-set ng reunion ng kanyang parents.

Hindi siguro applicable para sa lahat ang kasabihang "time heals all wounds", dahil kahit lumipas na ang maraming panahon, sariwa pa rin kay Edgardo ang lahat. Hindi pa rin niya napapatawad ang dating asawa. At dahil sa karamdaman, namatay na lamang si Elena na hindi man lamang nakakamit ang kapatawaran ng dating asawa. Naiwang ulila si Ria at Angelito, played by Spencer Reyes.

Agad namang kinupkop ni Joy ang mga kapatid sa kabila ng pagtutol ng kanyang itay. At siyempre, hindi naging madali ang lahat para sa kanila, lalo na kay Angelito na laging napag-iinitan ng kanyang itay dahil siya ang naging produkto ng pagtataksil ng kanilang inay. Nakiusap si Joy na intindihin na lamang ng mga kapatid ang kanilang itay at darating din ang araw na matatanggap din sila nito.

Nasaan ang Puso is like a teleserye that roled into a two-hour movie. Halos hindi ka na makahinga dahil sa sunod-sunod ang mga maaksyong eksena. Hindi ka dapat malingat man lang. Maski nga si Florence ay naiwan sa bilis ng mga naganap sa movie. Nagulat na lamang siya na namatay si Edgardo matapos ang confrontation scene with Ria and Angelito.

At dahil sa takot na sisihin at palayasin ni Joy, nag-alsa balutan ang dalawang bagets at nagtungo sa kapatid ng ama ni Angelito.  Sa simula ay maayos pa ang kanilang kalagayan sa poder ng tiyahin ngunit dito nagsimula ang pinakamalaking pagsubok sa kanilang lahat. Hindi ko na ikukuwento yung the rest kasi super haba pa, magiging nobela na tong blog ko.

Honestly, hindi ko nahulaan kung paano matatapos ang movie, o kung matatapos pa ito sa dami ng mga pangyayari. Rulad ng sa Liberacion, hindi ko inaasahan na sa ganoon matatapos ang movie, well except sa character ni Juday. Totoo nga ang sabi ni Sir Roy, na siyang sumulat ng script ng pelikulang ito, tearjerker daw ang movie na ito. Basta ang bongga ng ending. I love it!

This film is way back in 1997, and noong mga panahon na ito, nasa telebisyon pa ang Mara Clara the original version, kaya api-apihan pa ang peg ni Juday dito. Super kairita lang ang character niya dito kasi super ng iinarte. Pero siyempre naiintindihan ko naman siya dahil sa mga pinagdaanan niya so keri na rin.

Hindi ko man napanood ang other movies na kasama  noon, I think deserve ni Marya ang Best Actress Award ng Famas. Mula sa hospital scene hanggang sa scene bago matapos ang movie, mararamdaman mo ang nararamdaman ng character ni Angelito- naaawa na natatakot. Akala pa nga ng isang staff, exorcist ang movie na pinapanood dahil sa kakatili ni Marya.

Boyet, as usual, na-master na niya ang role ng asawa na medyo hindi nagpapakita ng affection sa partner pero deep inside, super love niya ang kanyang wife. In this movie, medyo support lang ang character niya pero since he is THE Christopher de Leon, evident pa rin ang kanyang galing sa acting.

As for Ronaldo Valdez, kahit half ng movie lang siya nakita, he portrayed the character well, kahit super bitter yet in the ending, revelation na naganap. Ang sweet lang!

Spencer Reyes, likewise is in character. Inaabangan namin ni Florence yung "moment" niya kasi siya lang yung parang walang moment sa movie. Pero okay na rin yung scene nila ni Marya na natamaan siya ng lampshade. Naloka kami ni Flo dun.

Review-Reviewhan: My Cactus Heart

I always believe na ang love is not as complicated as what we see on movies, read on books or as we hear on FM radios every night. Its just us who makes it complicated kaya feeling natin complicated nga talaga ito.  Hindi ba pwedeng ikaw lang talaga ang nag-iinarte kaya nagkakaroon ng complications?

The movie poster

My favorite movie producer (as what Kuya Macky say),  Star Cinema's latest movie  My Cactus Heart shows the other side of love. This movie is a proof sa cliché na pang-basag o break-up line na "It's not you, it's me", at dahil iyon sa pag iinarte ng lead character sa movie.

The MCH is about Sandy (Maja Salvador) who is tagged as Miss Cactus Heart dahil sa hindi na mabilang na kanyang binasted at hindi paniniwala sa happy ending. At dahil nanganganip na hindi nila makuha ang kanilang project, inintriga ng boss ni Sandy kung bakit ba hindi siya naniniwala sa happy ending. And here goes the signature Star Cinema format: the flashback.

It's a typical reason for the people na nahihirapan magmahal dahil na-trauma sila sa nangyari sa parents nila. And like them, yan ang reason ni Sandy. Naging duwag siya na magmahal kasi ayaw niyang maiwan din tulad ng kanyang ina na si Margarette (Rossana Roces).

However, nanggulo na naman si Destiny at gumawa ng paraan para magkalapit sina Sandy at Carlo (Matteo Guidicelli) *insert the tilian here* At siyempre hindi lang naman si Sandy ang may pinagdadaanan. May emo moments din si Matteo, but he always sees the rainbow after the rain. Medyo awkward nga ang set-up nila ni Sandy kasi isa lamang siyang hamak na waiter cum singer while si Sandy ay may kaya at may stable na work.

Top-billed by the real life sweethearts, kitang-kita ang chemistry sa 2 lead characters na sina Maja and Matteo. Unlike sa trailer, hindi masyadong "maingay" ang character ni Maja dito. She portrayed the character well and very realistic. However, on Matteo medyo hindi diya halatang mahirap dahil maputi siya, though najustify naman kasi si Ramon Christopher naman ang kanyang ama sa movie. The only thing na dapat i-enhance ni Matteo is yung pagsasalita niya ng tagalog. Hindi kapani-paniwala na mahirap lang siya then may slang ang pagtatagalog niya. Dapat magpaturo siya kay Sam Milby.

I also love the character of my super idol, Osang, na ang cool maging nanay. Sayang nga lang kasi di masyadong memorable ang kanyang character unlike sa character ni Joey de Leon sa Wont Last a Day, kung saan father siya ni Sarah… in short, nakulangan ako sa exposure ni Osang sa movie.

Siyempre hindi lang naman si Matteo ang tinilian sa movie, kasi nandyan din si Xian Lim, as Benedict, the Boss of Maja. Infairness, hindi naman kawawa ang character dito ni Xian, unlike kay Matteo sa first movie nina Sarah and Gerald na nakalimutan na siya. Yun kais yung napapansin kong sakit ng isang Star Cinema movie, laging may nakakalimutang characters na parang napadaan lang. Hindi tinatapos. Laging may question ang mga audience (ako yun) na anong nangyari sa third-party? O bakit di man lang nagkaroon ng reconciliation ang  mag-ama, mag-ina, mag-kapatid, magkapit-bahay at kung sino-sino pang isinamang extra sa movie.

Thumbs-up din sa mga supporting cast sa movie like Sandy's brother and best friend.  Pati na rin pala yung tita ni Matteo na si Joy Viado. Nakakaloka lang siya, super cool na Tita. Nakadagdag sila sa funny moments ng movie.

Honestly, I like the story because it is more realistic than the Sarah-Gerald movie showed last month. Unlike sa claim na nakakarelate ang mga movie-goers sa Wont Last A Day because of mala Love Notes, Wild Confessions or Talk to Papa- format na peg, I think My Cactus Heart is the one who can relate to ordinary people. Sa movie kasi na ito, walang epal na other woman, walang OA na third party na ipaglalaban ang mali, walang wicked kontrabida na wala ng ginawa kundi ang maghiganti, walang kataas-taas na kilay na mga eksena. In short, posible itong mangyari sa totoong buhay.

Maybe, additional factor na rin na I'm with my jologs friends na mahilig din sa romantic movies and everytime may sweet moments sina Maja and Matteo, e super kinikilig at feeling ko alam na alam iyon ng buong sinehan sa ingay ba naman namin. Hahaha.

Here are some of my epiphanies after watching this movie:

1. Lahat tayo may issues, and it depends on how we handle those issues, kung tulad ni Sandy na dinibdib ang lahat at hindi maka-move on, or kung mala-Carlo lang ang peg, always positive in life. For him kasi, nangyari na kasi yun e, at least you learned from that experience and dapat hindi na uli mangyari ang mga ganap na iyon.

2. To support my claims sa simula ng post na ito, we sometimes overthink, to the point na hindi pa nga nangyayari, assumera na tayo na alam na natin ang kakahinatnan nito. Like the character of Sandy na she assumes na hindi mag wo-work ang long distance relationship, e hindi pa naman sila ni Carlo. Pwede bang maging kayo muna bago mamroblema?

Clap-clap din pala sa gumawa ng trailer nito. Infainress hindi spoiler ang triler nila.

I know lalaitin na naman ako ni Kuya Macky pag nabasa niya itong post na ito.  But what the heck? This movie is worth watching for.

Random #supershortpostforthesakeofhavinganewentrythis2012

Nagulat ako ngayon-ngayon lang ng biglang may nag text sa akin na he got my resume in JobStreet and he is inviting me in an exam/interview tomorrow at Salcedo Village, Makati. Okay, ilang tambling lang sa office namin, medyo hindi ako maliligaw. Kaso I have to be in office attire (And in my mind I say, "Duh? Naka T-Shirt and Pants nga lang ako pag pumapasok sa office,wala na akong mga pang formal outfit") 



Pero bago ko problemahin ang akoing outfit, inalala ko kung kelan ako nag-apply sa company nila? At in what position? So binasa ko uli ang text message and tumaas ang aking kilay sa  nabasa ko: for HR Post. What? Does he read my resume? Mass Comm graduate po ako, hindi HR Management (May course na ganito sa PLM).  So I immidiately check my email to check if may na-apply-an ako na John Clements. Wala naman. I search the company for profile, kasi if I apply or send resume to companies, I make sure na I read their profile or anything about them para hindi ako magmukhang tanga if ever they invite me for exam or interview. Nawindang lang ako kasi hindi ko magets ang kanilang profile. Hindi ko malaman kung recruitment firm sila, or out-sourcing. Iat the back of my mind, sabi ko heto na naman, may mga nangti-trip na tao na walang magawa. Malas lang nila, wais ako at hindi madaling mauto. Hindi niyo na maitatanong, hindi lang ito first time na nangyari sa akin... 


Dear Ate Charo,
Itago niyo na lang po ako sa alias na Employed Gurl. Newly graduate (last April 2011 lang po ako grumadweyt). So ayun nga po, swerte naman pong natanggap po ako kaagad bago pa man ako mag-martsa. Hindi pa man po ako nakakapag-sang buwan sa aking trabaho, saka naman po nagsulputan ang mga kompanyang nauna ko pong pinadalhan ng resume. Kung baga po sa chat options ng yahoo messenger, In-ignore all ko na lang po sila kasi po hindi naman dalawa ang katawan ko na tulad ni Amapola. So ayun nga po uli lumipas ang anim na buwan na may nagsusulputan pa rin na tumatag o mga nagtetext, pero deadma na lang po and I moved on. 


Kaso po, one day, isang araw, may tumawag po sa akin. Akala ko po mga taong pinagkaka-utangan ko na po, buti na lang po ng sinagot ko yung tawag, hindi naman pala. Nagpakilala po siya pero hindi ko na po maalala ang kanyang pangalan kasi nga po hindi naman po katanda-tanda ang name niya. May inaalok po siya. Sabi ko, "hay naku po,, hindi po ako interesado sa hulugan, nababaon na nga po ako sa utang e." Sabi niya, "Hindi naman hulugan ang inaalok ko e, trabaho." Nanlaki po ang aking mata (I know hindi niyo maimagine kung paano nanlaki dahil todo na ang pagdilat ng mata ko, tingnan niyo pa sa picture ko), kasi Trabaho = Money. 


Hindi ko naman kaagad pinahalata na interesado ako sa kanyang sinabi. Tinanong ko muna kung paano niya nakuha ang aking number. Sabi niya sa PLM daw. After nun nagsalita na siya ng kung anu-ano na hindi ko naman naintindihan. Hanggang sa tinanong niya kung working na ako. Oo sabi ko, Saan? Sa makati. Anong posisition? Technical Writer. Ganito, gagawan ko na lang ng paraan, magkiita tayo. Are you available on Saturday, 3 pm, sa office ko sa ortigas. Hindi ako pwede e (Naalala ko kasi na may ganap ako sa darating na sabado.) So ganito na lang, bukas na lang (Tuesday noong tumawag siya).  Sige (wala akong nagawa). What time are you available? After office hours. Ok so meet me at 6:30 pm at Valero. Okay.


Bago pa po matapos ang aming pag-uusap, tinanong ko siya kung anong position ang kanyang iniaalok. Dito na siya hindi nakasagot ka agad. It took him 10 seconds before maka-sagot at mag buckle pa ang loko. Dito na ako naghinala, pero siyempre hindi ko pa rin pinahalata. Sabi niya, dahil nga daw Mass Comm grad ako, hanapan pa daw niya ako ng pwedeng paglagyan at  depende na rin sa aming mapag uusapan kinabikasan. 
Sa isip ko, nagdesisyon na ako na hindi na lang ako puipunta, ng biglang nagsabi siya nito: "I hope you'll be professional and pupunta ka since taga PLM ka." Nyeta, nangblackmail pa ang gago. Sabi ko na lang, "ok."


Nagpadal siya ng text message na may directions kung paano pumunta sa office na sinabi niya. Sabi niya, he'll text me na lang gain for the room number on the day of our meeting kasi hindi pa siya sure sa room number. Huh? Office niya pero hindi niya alam ang room number? So deadma na lang uli. 


Saktong ngatext ng same time si Florence asking if anyone knows that company. Nagtaka ako. So something is really fishy. Nagreply ako: Tumawag sa akin kanina, may appointment kami bukas, bakit mo natanong? 
Flo: Heto kasi yung sinasabi ni Ate Lai na scammer.
Me: Sabi ko na nga ba e. Kaya hindi siya nakasagot kung anong position ang available sa company nila. When and where ka niya pinapapunta?
Flo: Sat. sa ortigas. Check mo nga yung site nila.
Me: Wala akong magets sa site nila. Walang laman. Ang vague pa ng mga nakalagay. 
Flo: heto nga yung sinasabi ni Ate Lai, May iaalok lang na kung anu-ano or something. 
Me: Ah. Puntahan ko pa rin bukas. Malapit lang naman sa office e.
Flo: Sige. Balitaan mo na lang ako.
Me: Sige. 


Sumapit po ang Wednesday, Ate Charo.  Tinatamad po akong pumunta kasi may ganap din sa bahay ng araw na iyon. At para suportahan ang aking gut feeling na huwag ng pumunta, nagseacrch ako sa internet about sa kanila. Hanggang sa may nakita akong site na nagsasabi na hoax ang company na yun and nag aalok lang sila ng kung anu-ano. At 4 hours daw ang duration ng meeting na iyon. Ay sus, magsasayang lang pala ako ng time, talagang ayoko na nga. 


Nagtext uli ang guy na iyon confirming my attendance sa appointment. I replied: Im sorry hindi po ako pwede kasi mag over-time po ako sa office. Marami pong pinapagawa. He replied, Ok. Good Luck. (which for me, he expected na talaga na hindi ako susupot.) I asked him kung paano niya nakukuha ang detail ng mga graduates sa school. And he replied: I think it's not your business since  it's between us and your school. Nyeta! Gusto kong replayan: I think it is my business since its our personal information they were giving! Umaatitude ang gago porket nabawasan ng maloloko. Pwes, for your information, uso na po ang internet. Madali ng mabisto ang mga manloloko. 


Pasensiya na kung hindi ko malagay ang name, number at company daw ng damuhong iyon kasi binaon ko na sa limot ang lahat. Naalala ko na lang uli ng may nagtext na naman sa akin ngayon. 


At para naman may silbi ang post ko na ito, here are the tips para hindi magoyo ng mga kung sino-sino:


1. Make a list ng mga pinasahan ng mga resume. Mas madali ang monitoring kung through email kasi nakasave sa sent items ang mga company na pinasahan mo. 
2. Think not only twice, thrice but 100 times before believing a text message from someone from nooneknowstheresuchthing company. 
3. Teh, uso na ang internet, kahit saan pwede kang maki internet, matutong mga search ng profile ng company bago maniwala.
4. Wag masilaw sa malaking offer, kung gusto mong malaki ang datung, mag call center ka, at least sure ka na ligitimate.
5. Huwag maniwala sa pasimpleng blackmail tulad ng ginawa sa akin (though hindi naman totally blackmail un). Ayon sa aking konting natatandaan sa logic, logical fallacy ang paglalahat  sa mga ginawa ng tao. You should know better since nagkapag-aral ka. 
6. Itext broadcast ang mga tao kung knows nila ang company na yun. Naka-unli ka namn teh e. 


I know mahirap maghanap ng trabaho ngayon at dahil dito naglipana ang mga mapagsamantalang mga nilalang na RANDOM lang kung mag send ng invites for interview (ayun o, naisingit ang title). We should be careful sa mga ididisclose na mga information. Buti na lang may pagkasuplada ako. 


PS:
Sorry naman sa super short post ko noh? Hindi ko pala keri magpaikli ng mga sinasabi kaya dapat...


#superhabapostforthesakeofhavinganentrythis2012